Het werk van Toscani is tijdloos en eigentijds. We vinden dit terug in de abstracte reliëfs maar ook in de schilderijen. Het scheppend proces is voor Toscani heel belangrijk: het werk ontstaat niet vanuit een vooropgezet plan of bestaand kader maar vaak als resultaat van een zoeken naar de juiste verhouding van de verschillende kleurelementen ten opzichte van elkaar. Deze elementen of dragers zijn heel verschillend van vorm, formaat, structuur en materiaal. Zo zien we het gebruik van hout, doek en perspex naast papier, kranten en foto’s.
“Kijk naar mijn werk, zoals je naar muziek luistert”, is het advies dat Toscani de toeschouwer geeft. Het is een interessante bijkomstigheid dat de kranten die door haar onherkenbaar worden gemaakt, behoren tot de zaken die wij dagelijks onder ogen krijgen. Opvallend in het werk is de ordening die Toscani steeds opnieuw aanbrengt. Daar waar chaos dreigt zoekt zij het tegenwicht door te ordenen.Soms heeft de ordening al plaatsgevonden buiten haar om zoals de drukletters op het krantenpapier, soms echter voegt zij een rastermotief toe waardoor de compositie structuur en helderheid krijgt. Nooit echter verliest het werk zijn monumentale en vitale karakter. Toscani heeft een enorme behoefte aan oorspronkelijkheid, die maakt dat zij het onverwachte koestert en zoekt naar de dissonant, opdat er nooit een te vanzelfsprekende harmonie ontstaat.
